Truman Show

Hikâyeye nereden bakmalı?

Truman'ın kasabası ilk bakışta insana güven verecek kadar düzenli: Temiz sokaklar, tanıdık yüzler ve önceden bilinebilir bir gün. Bu düzenin fazla pürüzsüz oluşu, zamanla filmin en rahatsız edici ayrıntısı hâline geliyor. Peter Weir, bakış açılarını ve karakterlerin konuşma biçimlerini kullanarak aynı görüntüyü hem sıcak hem tuhaf hissettirebiliyor. Jim Carrey'nin yüzünde şakanın bıraktığı ifade bir an durduğunda, Truman'ın endişesi daha belirgin duyuluyor. İzlerken yalnızca onun yakaladığı tutarsızlıkları aramakla kalmayabilirsin; çevresindekilerin neden bu kadar rahat davrandığını düşünmek de başka bir kapı açıyor. Bir hayatı uzun süre seyretmenin, o kişinin iradesine saygı duymayı kendiliğinden getirmediği fikri anlatının içine yerleşiyor. Filmin mizahı, bu rahatsızlığı sürdürebilmemiz için bir nefes alanı yaratıyor. Birlikte izlediğinde güvenli bir yaşamın hangi koşullarda sınırlayıcı hâle geldiğini konuşabilirsiniz. Hikâyenin temel fikrini zaten biliyor olsan bile oyunculukta ve kasabanın gündelik düzeninde takip edilecek çok şey var. Merak duygusunu canlı tutan, kolay girilen ama geride ciddi sorular bırakan bir seçim.

güzelfilmler editoryal seçkisi