Sing Street

Hikâyeye nereden bakmalı?

Bir grubun ilk provasında herkesten aynı şeyi istemek kolay değil: Kimin hangi sesi aradığı, kim olmak istediği ve ne kadar cesaret edebildiği farklı. Conor ve arkadaşlarının müziği, bu farklara yer açtıkça gelişiyor. John Carney, şarkıların ortaya çıkışını yalnızca bitmiş bir performans olarak göstermiyor; denemelerin, taklitlerin ve kıyafet değişikliklerinin içinden geçiriyor. Gençlerin hayran oldukları müzisyenlerden bir şeyler ödünç alması, kendi seslerini bulma çabasının parçası. Conor'ın ağabeyiyle kurduğu ilişki de bu öğrenmeye ayrı bir ağırlık katıyor; tavsiye veren birinin kendi hayatındaki hayal kırıklığı, söylenenlerin duygusunu değiştiriyor. Klip çekmek için bulunan sıradan yerlerin hayal gücüyle başka bir şeye dönüşmesi, filmin en canlı taraflarından biri. Müziğin açtığı imkânları hissederken evde ve okulda süren sıkıntıları unutmuyorsun. Birlikte izlemek, daha önce kurmayı düşündüğünüz bir grubu ya da yarım bıraktığınız bir hevesi hatırlatabilir. Filmin enerjisi her şeyin kolaylaşmasından gelmiyor; bir şey üretmeye başladığında kendini anlatmak için yeni yollar bulmanın sevincinden doğuyor.

güzelfilmler editoryal seçkisi